Η επίδραση της "καρέκλας της σκέψης" στην ψυχολογία των παιδιών

Το τάιμ-άουτ (διάλειμμα) είναι η πιο δημοφιλής τεχνική πειθαρχίας που χρησιμοποιείται από τους γονείς και η πιο συχνά προτεινόμενη από τους παιδίατρους και τους ειδικούς στην ανάπτυξη παιδιών. Είναι όμως καλό για τα παιδιά; Είναι αποτελεσματικό; Σύμφωνα με τα πορίσματα των τελευταίων ερευνών σχετικά με τις σχέσεις και την ανάπτυξη του εγκεφάλου, δεν είναι.

Έρευνες που διεξήχθησαν, αναφέρουν ότι, κατόπιν σάρωσης του εγκεφάλου, φαίνεται ο πόνος που προκαλείται από την απομόνωση -κατά τη διάρκεια μιας τιμωρίας- να έχει την ίδια εικόνα με τη σωματική κακοποίηση. Μήπως ήρθε η ώρα να αναθεωρήσετε την επικρατούσα άποψη ότι απομόνωση στη γωνία είναι το καλύτερο μέρος για το παιδί σας;

Μελέτες στην νευροπλαστικότητα και προσαρμοστικότητα του εγκεφάλου έχουν αποδείξει ότι οι επανειλημμένες εμπειρίες αλλάζουν σημαντικά τη φυσική δομή του εγκεφάλου. Από τη στιγμή που οι αλληλεπιδράσεις σχετικές με την πειθαρχία μεταξύ παιδιού και γονέα, αποτελούν μεγάλο μέρος των εμπειριών της παιδικής ηλικίας, είναι σημαντικό το να σκεφτούν οι γονείς σε βάθος το πως ανταποκρίνονται στα παιδιά τους όταν αυτά είναι ανυπάκουα. Η πειθαρχία είναι ζήτημα διδασκαλίας και όχι τιμωρίας. Στα πλαίσια της πειθαρχίας είναι σημαντικό να βρεθούν τρόποι να διδαχτούν τα παιδιά την κατάλληλη συμπεριφορά το οποίο είναι ουσιαστικό για την υγιή τους ανάπτυξη.

Τι συμβαίνει στην περίπτωση των τάιμ-άουτ; Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτό που το παιδί αποκομίζει και νιώθει τελικά ως βασική εμπειρία κατά την διάρκεια των τάιμ-άουτ είναι η απομόνωση. Ακόμα και όταν παρουσιάζεται με υπομονετικό και τρυφερό τρόπο, το τάιμ-άουτ τα μαθαίνει ότι όταν κάνουν ένα λάθος ή όταν περνάνε μια δύσκολη στιγμή, θα αναγκαστούν να είναι μόνα τους- ένα μάθημα που βιώνεται συχνά, ιδιαίτερα από τα μικρότερα παιδιά, ως απόρριψη. Επίσης, το ‘‘μήνυμα’’ που  επικοινωνείται στα παιδιά, είναι "Ενδιαφέρομαι να είμαι μαζί σου και να είμαι εκεί για εσένα μόνο όταν είσαι καλός".

Το πρόβλημα όμως είναι ότι τα παιδιά έχουν μια βαθιά ανάγκη για σύνδεση. Δεκαετίες έρευνας στην θεωρία της προσκόλλησης δείχνουν ότι ιδιαίτερα σε στιγμές δυστυχίας, θέλουμε να είμαστε  κοντά και να χαλαρώνουμε με τους ανθρώπους που νοιάζονται για εμάς. Αλλά όταν τα παιδιά χάνουν τον συναισθηματικό τους έλεγχο, οι γονείς τα στέλνουν στο δωμάτιό τους ή στην ‘‘καρέκλα τιμωρίας ή σκέψης’’, που σημαίνει ότι σε αυτήν την κρίσιμη στιγμή της συναισθηματικής τους θλίψης  θα πρέπει να υποφέρουν μόνα τους.

Όταν τα παιδιά υπερφορτώνονται συναισθηματικά,  παρεκτρέπονται και εκφράζουν τα συναισθήματα τους έντονα καθώς οι υπερβολικές αντιδράσεις ή απαιτήσεις τους απορρέουν από την ανώριμη εσωτερική τους κατάσταση. Επομένως, η έκφραση μιας ανάγκης ή ενός έντονου συναισθήματος οδηγεί σε επιθετική, ασεβή ή μη συνεργάσιμη συμπεριφορά, η οποία είναι απλώς απόδειξη ότι τα παιδιά δεν έχουν ακόμα αναπτύξει ορισμένες δεξιότητες αυτορύθμισης. Η ανυπακοή είναι συχνά μια κραυγή για βοήθεια προκειμένου να ηρεμήσουν και μια προσπάθεια να συνδεθούν συναισθηματικά.
 

Όταν η γονική απάντηση είναι να απομονώσει το παιδί, μια ενστικτώδης ψυχολογική ανάγκη του παιδιού μένει ανεκπλήρωτη. Μάλιστα, το πιο σημαντικό στα πρόσφατα επιστημονικά ευρήματα από την απεικόνιση και δραστηριότητα του εγκεφάλου δείχνουν ότι η εμπειρία του σχετιζόμενου πόνου- όπως αυτός που προκαλείται από την απόρριψη- μοιάζει πολύ με την εμπειρία ενός σωματικού πόνου.

Πάνω από όλα, το τάιμ-άουτ είναι συνήθως αναποτελεσματικό στην επίτευξη των στόχων της πειθαρχίας, στο να αλλάξουν δηλαδή τα παιδιά τη συμπεριφορά τους και να αναπτύξουν τις δεξιότητες τους. Οι γονείς μπορεί να θεωρούν ότι το τάιμ-άουτ βοηθάει τα παιδιά στο να ηρεμούν και να προβληματίζονται σχετικά με τη συμπεριφορά τους. Αντιθέτως όμως, το τάιμ-άουτ κάνει τα παιδιά να απορυθμίζονται και να θυμώνουν περισσότερο, νιώθοντας λιγότερο ικανά να ελέγξουν τον εαυτό τους ή να σκεφτούν τι έχουν κάνει, καθώς επικεντρώνονται περισσότερο στο πόσο κακοί είναι οι γονείς τους που τα τιμώρησαν.

Όταν τα παιδιά επικεντρώνονται στη ‘‘φρικτή τους τύχη’’ να έχουν έναν κακό και ​​άδικο γονέα που τους τιμώρησε, χάνουν την ευκαιρία να αναπτύξουν δεξιότητες όπως η διορατικότητα, η ενσυναίσθηση και η επίλυση προβλημάτων. Ο χρόνος που περνούν στο τάιμ-άουτ, τους στερεί τη δυνατότητα να αναπτύξουν τις δεξιότητες που άλλα είδη πειθαρχίας θα μπορούσαν να εστιάσουν. Θεσπίζοντας σαφή όρια, τονίζοντας τη συνεργασία, την συνομιλία και το σεβασμό δίνουμε στα παιδιά την ευκαιρία να εξασκηθούν στο να είναι ενεργά, με ενσυναίσθηση, να νιώθουν συνυπεύθυνα στην λήψη αποφάσεων και να καταλάβουν ορισμένα πράγματα από μόνα τους.

Την επόμενη φορά που θα προκύψει η ανάγκη πειθαρχίας, οι γονείς θα μπορούσαν να σκεφτούν το ενδεχόμενο ενός ‘‘τάιμ-ίν’’, εμπλεκόμενου δηλαδή χρόνου έναντι του διαλείμματος, με στόχο να: δημιουργήσουν μια θετική σύνδεση αγάπης, να καθίσουν με το παιδί και να κουβεντιάσουν μαζί του ή να το παρηγορήσουν. Ορισμένος χρόνος για να ηρεμήσει το παιδί μπορεί να αποδειχτεί εξαιρετικά πολύτιμος και να διδάξει το παιδί πως να κάνει μια παύση και να προβληματιστεί σχετικά με τη συμπεριφορά του. Ειδικά για τα μικρότερα παιδιά, η αντανάκλαση ενός θετικού μοντέλου διαπαιδαγώγησης και γονεϊκού προτύπου δημιουργείται στη σχέση και όχι στην απομόνωση. Οι γονείς με τον τρόπο αυτό θα καταφέρουν να είναι περισσότερο αποδοτικοί και αποτελεσματικοί μακροπρόθεσμα.

Πηγή: time.com

www.psychologynow.gr

It's smarter to be in groups!

100 προτάσεις για το παιδί σας

Να λέτε συχνά:
1.      Σ’ αγαπώ.
2.      Θα σ’ αγαπώ ό,τι κι αν γίνει.
3.      Σ’ αγαπώ ακόμα κι όταν είσαι θυμωμένος/η μαζί μου
4.      Σ’ αγαπώ ακόμη κι όταν είμαι θυμωμένος/η μαζί σου
5.      Σ’ αγαπώ ακόμη κι όταν είσαι μακριά. Η αγάπη μου για σένα θα είναι δίπλα σου όπου κι αν είσαι.
6.      Αν έπρεπε να διαλέξω ένα παιδί απ’ όλο τον κόσμο, θα διάλεγα εσένα.
7.      Σ’ αγαπώ μέχρι το φεγγάρι και όλα τα αστέρια και πίσω πάλι.
8.      Σ’ ευχαριστώ.
9.      Μου άρεσε που παίξαμε μαζί σήμερα.
10.  Το αγαπημένο μου κομμάτι της ημέρας ήταν όταν ήμαστε μαζί και…


Μιλήστε τους για:
11.   Το πώς γεννήθηκαν ή υιοθετήθηκαν.
12.  Το πώς τα χαϊδεύατε όταν ήταν μωρά.
13.  Την ιστορία του ονόματός τους.
14.  Μια δική σας ιστορία από όταν ήσαστε στην ηλικία τους.
15.   Το πώς γνωρίστηκαν ο παππούς και η γιαγιά τους.
16.  Το αγαπημένο σας χρώμα
17.  Το ότι κάποιες φορές κι εσείς ζορίζεστε.
18.  Το ότι όταν του/της κρατάτε το χέρι και το σφίγγετε τρεις φορές είναι ένας μυστικός κώδικας που σημαίνει «σ’ αγαπώ»
19.  Τα σχέδιά σας.
20.  Το τι κάνετε τώρα.


Παίξτε μαζί:
21.  Πυραμίδες (είδος κυνηγητού: όταν κάποιος πιαστεί από τον κυνηγό μένει ακίνητος μέχρι να τον «ελευθερώσουν» οι συμπαίκτες του)
22.  UNO (παιδικό επιτραπέζιο παιχνίδι)
23.  Crazy 8s (έτσι είναι και στο πρωτότυπο-παιχνίδι με χαρτιά)
24.  Gin Rummy (παιχνίδι με χαρτιά)
25.  Παιχνίδια μνήμης με κάρτες (οι κάρτες είναι κλειστές και ο παίκτης πρέπει να βρει τα ζευγάρια)
26.  Go Fish (παιχνίδι με χαρτιά)
27.  Μάντεψε τι βλέπω (ειδικά αν κουραστήκατε να οδηγείτε) [μπορεί να παιχτεί οπουδήποτε αλλά παίζεται κυρίως στο αυτοκίνητο με παιδιά προσχολικής ηλικίας ή και παιδιά δημοτικού. Ένας από τους παίκτες λέει «Βλέπω με το ματάκι μου κάτι που ξεκινάει από … -το αρχικό γράμμα-. Οι υπόλοιποι παίκτες πρέπει να μαντέψουν τι είναι αυτό]
28.  Catch (παιχνίδι όπου οι παίκτες πετούν μια μπάλα ο ένας στον άλλο)


Προσποιηθείτε:
29.  Ότι πιάνετε το φιλάκι τους και το βάζετε στο μάγουλό σας.
30.  Ότι ο μετρητής γαργαλητού του παιδιού σας έχει αδειάσει κι εσείς πρέπει να τον γεμίσετε.
31.  Ότι το «κόλλα πέντε» που σας κάνουν είναι τόσο δυνατό, που σχεδόν πέφτετε.
32.  Ότι γαργαλιέστε πολύ.
33.  Ότι είστε εξερευνητές του μαγικού κόσμου της αυλής σας.
34.  Ότι κάνετε πάρτυ.


Προσπαθήστε:
35.  Να κοιμάστε αρκετά.
36.  Να πίνετε αρκετό νερό.
37.  Να τρώτε αρκετά.
38.  Να ντύνεστε έτσι ώστε να νιώθετε άνετα και να έχετε αυτοπεποίθηση.
39.  Να καλέσετε κάποιον φίλο την επόμενη φορά που κοντεύετε να τρελαθείτε με τα παιδιά.
40.  Να δίνετε την έγκριση με ένα άγγιγμα, αντί να μιλάτε.
41.  Να χορεύετε στην κουζίνα.
42.  Να βάλετε τα παιδιά να χορεύουν μαζί σας στο αυτοκίνητο.
43.  Να δείξετε στα παιδιά ότι μπορείτε να κάνετε ακροβατικά.
44.  Να κρατήσετε τον αναστεναγμό για τον εαυτό σας. Απλώς ορμήστε και βοηθήστε στο καθάρισμα.
45.  Να μιλάτε με γλυκιά φωνή, ακόμη κι αν πρέπει να προσποιηθείτε.


Διαβάστε:
46.  Ένα βιβλίο με χαζά ποιήματα.
47.  Ένα βιβλίο και μετατρέψτε το σε θεατρικό μαζί με τα παιδιά.
48.  Στα παιδιά το αγαπημένο σας βιβλίο.
49.  Όταν τα πράγματα το απόγευμα δεν είναι όπως τα περιμένατε.
50.  Έξω, κάτω από ένα δέντρο.
51.  Στην παιδική βιβλιοθήκη.
52.  Το βιβλίο με τα κόμικ που εκείνα λατρεύουν, αλλά εσείς μισείτε.
53.  Για την καλή συμπεριφορά ανάλογα με την ηλικία τους, ώστε αυτά που αναμένετε να είναι ρεαλιστικά.

Ακούστε:
54.  Το παιδί σας στο αυτοκίνητο.
55.  Εκείνη την περιγραφή των lego και σκεφτείτε πόσο σημαντικά είναι για το παιδί σας.
56.  Εκείνη την ερώτηση που υποδεικνύει ότι το παιδί σας χρειάζεται την δική σας άποψη.
57.  Για ένα δευτερόλεπτο παραπάνω από αυτό που νομίζετε ότι μπορείτε να αντέξετε.
58.  Τα συναισθήματα που κρύβονται πίσω από αυτά που σας λέει το παιδάκι σας.

Ρωτήστε:
59.  Γιατί πιστεύεις ότι συμβαίνει αυτό;
60.  Τι πιστεύεις ότι θα συνέβαινε αν….;
61.  Πώς πρέπει να βρούμε…;
62.  Τι σκέφτεσαι;
63.  Ποιο είναι το αγαπημένο σου κομμάτι της ημέρας;
64.  Τι γεύση έχει αυτό;

Δείξτε στο παιδί σας:
65.  Πώς πρέπει να κάνει κάτι αντί να του το απαγορεύετε.
66.  Πώς να σφυρίζει με ένα κομμάτι γρασίδι.
67.  Πώς να φτιάχνει πύργους από τραπουλόχαρτα.
68.  Πώς να κόβει το φαγητό του.
69.  Πώς να φροντίζει για τα άπλυτα ρούχα.
70.  Πώς να ψάχνει για πληροφορίες αν εσείς δεν ξέρετε την απάντηση.
71.  Ότι είναι σημαντικό να φροντίζει τον εαυτό του.
72.  Δείξτε στον/στην σύζυγό σας ό τι τον αγαπάτε.

Πάρτε το χρόνο σας:
73.  Για να χαζέψετε δημιουργικές κατασκευές.
74.  Για να απολαύσετε τα πουλιά,
75.  Για να αφήσετε το παιδί σας να σας βοηθήσει πετώντας τα υλικά στο μπολ.
76.  Για να περπατήσετε μαζί.
77.  Για να σκάψετε μαζί στην αυλή.
78.  Για να κάνετε πράγματα με τον δικό του ρυθμό.
79.  Για να καθίσετε μαζί του όταν παίζει.

Πιστέψτε:
80.  Ότι το παιδί σας έχει την ικανότητα.
81.  Ότι είστε ο κατάλληλος γονιός για όλα τα παιδιά σας.
82.  Ότι είστε αρκετά καλός/καλή.
83.  Ότι μπορείτε να κάνετε ό, τι εσείς θεωρείτε σωστό για την οικογένειά σας.

Κάντε μικρές εκπλήξεις:
84.  Καθαρίστε το δωμάτιό του για να του κάνετε έκπληξη.
85.  Βάλτε μικρά σοκολατάκια στο κέικ.
86.  Βάλτε ένα όμορφο σημείωμα αγάπης στο κολατσιό που παίρνουν στο σχολείο.
87.  Φτιάξτε τα σνακ έτσι ώστε να μοιάζουν με ένα χαμογελαστό πρόσωπο.
88.  Κάντε τα δικά σας ηχητικά εφέ όταν τα βοηθάτε να κάνουν κάτι.
89.  Καθίστε στο πάτωμα μαζί τους καμιά φορά και παίξτε.

Απαλλαχτείτε:
90.  Από τις ενοχές.
91.  Από το πώς πιστεύατε ότι θα είναι.
92.  Από την ανάγκη να τα κάνετε όλα σωστά.

Δώστε:
93.  Ένα γλυκό βλέμμα.
94.  Ένα χαμόγελο όταν το παιδί σας έρχεται στο δωμάτιο
95.  Ένα γλυκό άγγιγμα όταν σας αγγίζει κι εκείνο.
96.  Την ευκαιρία να δεθείτε ώστε το παιδί να σας ακούει πραγματικά.
97.  Την ευκαιρία στο παιδί να μιλήσει και να επεξεργαστεί ό, τι το ανησυχεί, πριν το βοηθήσετε.
98.  Του ένα μπάνιο όταν η μέρα είναι κουραστική.
99.  Μια σφιχτή αγκαλιά.
100.   Το τελευταίο το διαλέγετε εσείς… Ποιος είναι ο αγαπημένος σας τρόπος να δείχνετε την καλοσύνη σας στο παιδί σας;

Πηγή: http://mikroimegaloi.gr/blog/100-tropoi-na-eiste-evgenikoi-sto-paidi-sas

Τα παιδιά έχουν ανάγκη τα όρια

Άκου με προσοχή το παιδί σου...

Η δύναμη των λέξεων

Κάτι σχετικό με όσα χάνουμε από τη ζωή

 


Ένας άντρας κάθισε σε ένα σταθμό του μετρό και άρχισε να παίζει το βιολί. Ήταν ένα κρύο πρωινό του Ιανουαρίου...