Οι διανοητικά ισχυροί άνθρωποι

Τι είναι αυτό που κάνει τους επιτυχημένους επιχειρηματίες  «ανθεκτικούς» και δυνατούς να ανταποκρίνονται σε οτιδήποτε βρεθεί στο δρόμο τους; Πολλά άρθρα κάνουν λόγο για τα κρίσιμα χαρακτηριστικά ψυχικής αντοχής που πρέπει να διαθέτει κάποιος, όπως για παράδειγμα επιμονή, αισιοδοξία και μια αλάνθαστη ικανότητα να κάνουν μέχρι και την αποτυχία… επιτυχία. Πέρα από τη σωματική δύναμη  και την καλή κατάσταση υγείας που απαιτείται να έχει κανείς, η ψυχική και διανοητική δύναμη κρίνεται πιο σημαντικός παράγοντας, όπως αναφέρεται σε άρθρο στο περιοδικό Forbes.

Οι διανοητικά και ψυχικά δυνατοί άνθρωποι καταφέρνουν να ελέγχουν τα συναισθήματά τους, τις σκέψεις τους και τη συμπεριφορά τους με τέτοιο τρόπο, έτσι ώστε να αποβαίνει θετικός για επίτευξη ενός στόχου στη ζωή τους. Σύμφωνα με την ψυχοθεραπεύτρια Amy Morin παρακάτω παρατίθεται μια λίστα, με μερικά πράγματα που ακολουθούν οι διανοητικά ισχυροί άνθρωποι, και τα οποία αν τα ακολουθήσετε ενδεχομένως να σας βοηθήσουν να γίνεται κι εσείς πιο… «δυνατοί».

Οι διανοητικά ισχυροί άνθρωποι…:

1. Δεν χάνουν χρόνο με το να λυπούνται τον εαυτό τους για αυτά που τους συνέβησαν, για το «πώς ήρθαν τα πράγματα», ή για το πώς τους συμπεριφέρθηκαν άλλοι. Αντίθετα, αναλαμβάνουν την ευθύνη των πράξεών τους και του ρόλου τους στη ζωή και αντιλαμβάνονται ότι η ζωή δεν είναι πάντοτε δίκαιη.

2. Δεν γίνονται υποχείρια άλλων. Δεν επιτρέπουν σε άλλους να πάρουν τον έλεγχο από τα χέρια τους και δεν επιτρέπουν σε κάποιον άλλο να έχει εξουσία επάνω τους. Δε θα έλεγαν για παράδειγμα την εξής φράση: «Το αφεντικό μου με κάνει να νιώθω άσχημα», κι αυτό γιατί καταλαβαίνουν ότι οι ίδιοι ελέγχουν τα συναισθήματά τους και τον τρόπο που αντιδρούν στις καταστάσεις.

3. Δεν προσπαθούν να αποφύγουν μια αλλαγή. Αντίθετα, καλωσορίζουν κάθε θετική αλλαγή και είναι πρόθυμοι και ευέλικτοι. Καταλαβαίνουν ότι η αλλαγή είναι αναπόφευκτη και πιστεύουν στις ικανότητές τους να προσαρμόζονται στις καταστάσεις.

Η ιστορία δύο φίλων που περπατούν στην έρημο.

Κάποια στιγμή τσακώθηκαν και ο ένας από τους δύο έδωσε ένα χαστούκι στον άλλο. Αυτός ο τελευταίος, πονεμένος, αλλά χωρίς να πει τίποτα, έγραψε στην άμμο:

ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΕ ΧΑΣΤΟΥΚΙΣΕ.

Συνέχισαν να περπατούν μέχρι που βρήκαν μια όαση όπου αποφάσισαν να κάνουν μπάνιο. Αλλά αυτός που είχε φάει το χαστούκι παραλίγο να πνιγεί και ο φίλος του τον έσωσε.

Όταν συνήλθε, έγραψε πάνω σε μια πέτρα: 

ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ ΕΣΩΣΕ ΤΗ ΖΩΗ.

Αυτός που τον είχε χαστουκίσει και στη συνέχεια του έσωσε τη ζωή, τον ρώτησε: όταν σε χτύπησα, έγραψες πάνω στην άμμο, και τώρα έγραψες πάνω στην πέτρα. Γιατί?

Ο άλλος φίλος απάντησε: «όταν κάποιος μας πληγώνει, πρέπει να το γράφουμε στην άμμο όπου οι άνεμοι της συγνώμης μπορούν να το σβήσουν. Αλλά όταν κάποιος κάνει κάτι καλό για μας, πρέπει να το χαράζουμε στην πέτρα, όπου κανένας άνεμος δεν μπορεί να το σβήσει»…

ΜΑΘΕ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΤΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΡΑΖΕΙΣ ΤΙΣ ΧΑΡΕΣ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΤΡΑ.

τι έχει πραγματική σημασία στη ζωή; σκοπός της ζωής είναι μία ζωή με σκοπό

 

Ο Robin Sharma υποστηρίζει ότι "σκοπός της ζωής είναι μία ζωή με σκοπό".

Είναι γνωστό ότι η ζωή περνά πολύ γρήγορα, σαν νερό που κυλάει και χάνεται. Για αυτό έχουμε να την ζήσουμε στο έπαρκο, να αξιολογήσουμε τι είναι πραγματικά σημαντικό ώστε να είναι "ουσιαστική" και τι θέλουμε να πετύχουμε στη ζωή μας, με βάση τις αρχές και τις αξίες μας.
Το βιβλίο "Ποιος θα κλάψει όταν πεθάνεις" είναι ένα απλό και κατανοητό εγχειρίδιο ζωής, μέσα από το οποίο ο Robin Sharma δίνει 100+1 σοφές συμβουλές για να ανακαλύψετε τι έχει πραγματική σημασία στη ζωή.

http://www.robinsharma.com/

ο καθένας έχει να ανοίξει το δικό του μονοπάτι στη ζωή

Be brave!!!!

Χαμογελάστε....

Κάθε εμπόδιο για καλό

"Ένας άνεργος κάνει αίτηση σε μεγάλη εταιρεία ηλεκτρονικών, για τη θέση του εργάτη καθαριότητας. Αφού περνάει όλα τα απαιτούμενα τεστ γνώσεων και επιδεξιότητας έρχεται και η μεγάλη στιγμή της συνέντευξης. Ακούει με μεγάλη χαρά, το γεγονός ότι πέρασε τα πάντα με επιτυχία, όταν ξαφνικά ο διευθυντής του ζητά το μαίηλ του προκειμένου να του αποστείλει τη σύμβαση εργασίας και την ημερομηνία έναρξης της εργασίας του. Ο άνεργος σε δύσκολη θέση του απαντά ότι δεν διαθέτει computer και φυσικά δεν έχει και mail. Ο διευθυντής του ανακοινώνει ότι αν στην σύγχρονη εποχή δεν έχει mail, είναι ανύπαρκτος και αδιάφορος για τις τεχνολογικές εξελίξεις και φυσικά δεν θα μπορούσε να εργαστεί σε εταιρεία που στόχο έχει την ανάπτυξη ηλεκτρονικών συστημάτων. Ο άνεργος σφόδρα λυπημένος, δεν ξέρει τι να κάνει με τα τελευταία 10 δολλάρια που έχει στην τσέπη του και αποφασίζει να μπει σε ένα σούπερ μάρκετ και να αγοράσει πέντε κιλά φράουλες. Ξεκινάει μια προσπάθεια αυθόρμητα να πουλήσει τις φράουλες πόρτα πόρτα και ξαφνικά βλέπει ότι το πετυχαίνει με αποτέλεσμα να διπλασιάσει το αρχικό του κεφάλαιο. Την επόμενη μέρα ξυπνά το πρωί και αμέσως τρέχει στο σούπερ μάρκετ και με μεγαλύτερο κεφάλαιο, ξεκινά πάλι και αγοράζει διπλάσια ποσότητα από φράουλες και κάνει το ίδιο. Τις πουλά πόρτα πόρτα. Αφού είναι σίγουρος πλέον για τις κινήσεις του, κάθε μέρα κάνει το ίδιο και μέσα σε δύο εβδομάδες γυρίζει στο σπίτι του όλο και πιο αργά αλλά και με περισσότερο κέρδος στην τσέπη του. Μετά από κάποιους μήνες αγοράζει και αυτοκίνητο το οποίο μετά από λίγο γίνεται φορτηγό και μετά εταιρεία διανομής. Πέντε χρόνια περνούν και ο τύπος από άνεργος γίνεται μεγιστάνας διανομής φρούτων στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Κάποια στιγμή αποφασίζει να ασφαλιστεί ο ίδιος και να ασφαλίσει και την οικογένειά του. Μετά από κάποια ώρα ο ασφαλιστής του ζητά το mail του για να του στείλει το συμβόλαιο. Τότε ο ασφαλιστής απορημένος ρωτά πως είναι δυνατόν ένας μεγιστάνας φρούτων σήμερα, να μην διαθέτει mail και αφού τα κατάφερε έτσι, τι θα γίνονταν αν είχε και mail. Τότε ο πρώην άνεργος και τωρινός μεγιστάνας του απαντά. "Αν είχα mail θα ήμουν σήμερα τουαλετοκαθαριστής"".

Το παραμύθι της γιαγιάς ..."Οι δώδεκα μήνες"

Μία φορά και έναν καιρό, μια γερόντισσα πήγαινε στο δάσος να μαζέψει ξύλα. Καθώς ήταν μέσα στο δάσος και μάζευε ξύλα, εμφανίστηκε ένα παλικάρι που της είπε:

-Γιαγιά έλα στο σπίτι μου  που μένω με τα έντεκα αδέρφια μου, να σου δώσουμε εμείς ξύλα.

-Εντάξει, είπε η γιαγιά.

Τα δώδεκα αυτά αδέρφια ήταν οι δώδεκα μήνες του χρόνου.

Μόλις φτάσανε στο σπίτι άρχισαν οι ερωτήσεις.

-Γιαγιά ποίος μήνας σου αρέσει πιο πολύ;

-Όλοι καλοί είναι παιδί μου.

-Και ο Δεκέμβριος που έχει παγωνιά;

-Ναι, γιατί παρόλο που μου πονάνε τα κόκαλα μου, σαν τότε γεννήθηκε ο Χριστούλης.

-Σ’ αρέσει και ο Σεπτέμβριος;

-Ναι, βέβαια γιατί μαζεύουμε τα σταφύλια και έχει δουλειά όλο το χωριό.

-Ο Μάιος σ’ αρέσει;

-Ναι, γιατί ανθίζουν όλα τα λουλούδια και ομορφαίνει όλος ο κόσμος.